Jouw eigen kompas als ouder

Wanneer je een baby krijgt kun je overweldigd worden door alle goedbedoelde adviezen, richtlijnen en je eigen verwachtingen. Maar wat past er bij jou en bij je baby? Voor mij duurde het een tijd voordat ik mijn eigen kompas gevonden had, en mindfulness vervulde een cruciale rol.

Ik herinner nog goed hoe de babytijd van mijn dochter Aoife aan kon voelen als een droom. Niet alleen was ik vol verwondering over mijn mooie kleine meisje, maar ik had ook een ongemakkelijk gevoel van niet weten wat het beste was voor mij en mijn dochter.

Ik had tijdens de zwangerschap een cursus gedaan met mijn partner en een stuk of vijf boeken gelezen die elkaar allemaal tegenspraken. Als het aankwam op slapen en nabijheid had Aoife uitgesproken behoeftes waar consultatiebureau en andere deskundigen geen goed antwoord op hadden. Onze dochter liet zich simpelweg niet in een voorgeschreven malletje persen, en die worsteling putte ons allemaal uit.

Met zeven maanden besloten mijn partner en ik om het advies het raam uit te gooien. We hadden Aoife genoeg leren kennen om op onze eigen inzichten te vertrouwen, en mindfulness hielp mij om helder te weten wat goed voelde. Ik en mijn partner zetten een koers uit die bij ons paste en binnen een paar dagen kwam er rust in ons gezin.

Korte tijd erna kwam ik in aanraking met ‘Mindful met je baby’, en tijdens de opleiding vielen er continu muntjes. De training is bijzonder omdat je mindfulness ontwikkelt in contact met je kindje. Iets waar in de traditionele mindfulnesstraining (MBSR) nauwelijks aandacht aan besteed wordt.

Tijdens ‘Mindful met je baby’ leer je met praktische oefeningen de behoeftes van je baby lezen, maar ook oefen je om te switchen tussen aandacht voor jezelf, en aandacht voor je kindje. Zo krijg je weer de ruimte om voor jezelf te zorgen en daarmee van deze bijzondere tijd te genieten.

In ‘Mindful met je baby’ krijg je informatie over de ontwikkeling van je baby en de relatie tussen ouder en kind volgens de laatste wetenschappelijke inzichten. Je wordt ondersteund in het ontwikkelen van jouw eigen visie op het ouderschap, vanuit het vertrouwen dat met de juiste aandacht vanzelf helder wordt wat er nodig is.

‘Mindful met je baby’ helpt je dus om je eigen kompas te ontwikkelen. Zo kun je in elke ontwikkelingsfase bewust kiezen welke koers je met je gezin wilt varen.

Aankomende vrijdag begin voorlopig de laatste ‘Mindful met je baby’ in Amsterdam-Noord. Er zijn nog plaatsen beschikbaar, meld je dus snel aan!

TIP uit eigen ervaring: één ding tegelijk

Het hoeft ècht niet altijd moeilijk te zijn, zorgen voor mijn dochter. Als ze speelt, hoef ik haar alleen maar veilig te houden. Als ik haar yoghurt voer, hoef ik alleen maar het lepeltje aan te bieden. Als ik haar troost, hoef ik haar alleen maar vast te houden en er voor haar te zijn.

De meeste stress voor mij als ouder, ontstaat als ik zo veel mogelijk tegelijk wil doen. Terugschakelen naar één ding tegelijk, is dan het beste medicijn.

Bijvoorbeeld: even samenzitten met mijn dochter. In tijden van stress gebeurt er ondertussen van alles. Ik ben de dag aan het plannen, kijk of ik het samenzijn nog wat beter zou kunnen doen, probeer daarnaast even m’n berichten te checken, denk van alles over mijn dochter, check of ze al ‘genoeg geknuffeld heeft’ zodat ik verder kan met mijn to-do-lijstje. Ik ben druk-druk-druk aan het werk en mis het hele moment met mijn dochter. M’n lijf doet druk mee, en spant wat extra spieren aan.

Terwijl als ik er even over nadenk, dan vraagt samen zitten niet meer dan… nou ja, gewoon samen zitten, met aandacht voor elkaar.

De onrust op de achtergrond maakt het echter heel onprettig om alleen maar samen te zitten. Die duwt me het liefst voort naar nog drie dingen om te doen.

Wat ik dan kan doen, is vriendelijk te erkennen hoe ik me voel. Ik zak in mijn lijf en neem even een momentje om alles goed te voelen. Ik voel de onrust, maar ook wat er verder in mijn lijf en hoofd gebeurt. Ik voel de aanraking van mijn dochter en krijg vanzelf weer oog voor haar.

‘Één ding tegelijk’ zeg ik dan. Niet omdat het moet, maar omdat meer gewoon niet hoeft. En dan ben ik prompt weer terug in het moment met mijn dochter. ‘Wat heerlijk zo, samen even rusten. Wat een rijkdom, zo’n lief klein meisje op mijn schoot’ denk ik dan.

Het blijft me verbazen: hoe snel stress mooie momenten kaapt, maar ook hoe krachtig mindfulness is. Ik doe één ding tegelijk met aandacht en zonder iets speciaals te doen, wordt het een bijzonder moment.
Net als het volgende moment. En het volgende. ‘Één ding tegelijk’ herhaal ik dan ook maar weer steeds. En ik moet er een klein beetje om lachen.